อยากเล่า แต่ไม่อยากเมา

Ubud-Kuta-Tanah Lot-Uluwatu-Taman Ayun-Besakih-Gunung Batar-Tampak Siring-Tirta Empul-Kintamani-Gunung Kawi-Ulun Danu Bratan-Klungkun-Goa Lawah-Goa Gajah-Sanur-Nusa Dua-Lovina-Gitgit-Etc..

อยากเล่า แต่ไม่อยากเมา

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย kungreat » 06/10/2009 3:08 pm

อยากเล่า อยากโพสต์
บาลี - ชวา -บาลี = เมษา ณ บาหลี
[FONT=Angsana New,serif]ความจริงแล้วเมษา 52 มีแผนที่จะไปเที่ยวเถลไถล ไม่จีนก็อินเดีย แต่ไทยแอร์เอเชียทำเอาอดใจไม่ไหวกับโปรกรุงเทพ – บาหลี 999 บาท ค่อย ๆ พรมนิ้วลงบนคีย์บอร์ดทำการจองในบัดดล โดยทำการหักบัญชีเป็นค่าใช้จ่ายกับธนาคารไทยพาณิชย์ เป็นเงิน 3,840 ซึ่งรวมทั้งค่าทางด่วนขึ้นเครื่องก่อน ค่าของเกินพิกัด ค่าเลือกที่นั่ง และค่าประกัน เป็นอาทิ เบ็ดเสร็จ 3,840 บาท เป็นราคาตั๋วไป – กลับ ส่วนไปไม่กลับจะได้รับเงินเป็นค่าสินไหมทดแทนจำนวนเท่าไรไม่ทราบ แต่ที่แน่ ๆ ทางบ้านสบายใจไทยแลนด์แอนด์แฮปปี้ [/FONT]
[FONT=Angsana New,serif][JUSTIFY][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]สำหรับการเดินทางในครั้งนี้โดยเริ่มแรกได้ตั๋วโปรโมชั่นของ[/FONT][FONT=Angsana New,serif] one-to-go
ราคา 999 บาทต่อเที่ยว บวกภาษีอีก 100 เป็น 1,100 บาท รวม 2,200 บาท สำหรับไป – กลับ ตรัง-กรุงเทพ โดยเส้นทางนี้เป็นเส้นทางใหม่เริ่มทำการบินปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 8 เมษา 52 สำหรับผมเองแล้วต้องบินไปกรุงเทพวันที่ 17 เมษายน และบินกลับวันที่ 4 พฤษภาคม
[/FONT]
[/JUSTIFY]
[JUSTIFY][FONT=Angsana New,serif]
[SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]ดังนั้น[/FONT]
[FONT=Angsana New,serif] 17 เมษายน 2552 จึงเป็นทริปการเดินทางสู่บาหลีเริ่มขึ้นที่ตรัง สู่สนามบินดอนเมือง เวลา 09.20 น. ตลอดหลายวันที่ผ่านมามีความกังวลใจเป็นอย่างยิ่งเนื่องจากนามสกุลที่สะกดเป็นภาษาอังกฤษไม่ถูกต้อง ทำให้เกรงว่าจะไม่ได้ขึ้นเครื่อง และจ่ายเงินไปเปล่า ๆ จนกระทั่งการเช็คอินที่สนามบินตรังเป็นที่เรียบร้อยแล้วจึงเบาใจลง วันนี้เป็นเช้าที่มีเมฆค่อนข้างมาก เป็นเพราะเมื่อคืนมีฝนตกลงมาค่อนข้างหนักพอสมควร เครื่องจึงเสียเวลาไปเล็กน้อย บินไปได้ระยะหนึ่งแอร์โฮส เตส ทำการเสริฟของขบเคี้ยว และเครื่องดื่ม ประกอบด้วยข้าวปั้น ถั่วอบ และกาแฟ [/FONT]
[/FONT][/SIZE][/JUSTIFY]
[FONT=Angsana New,serif]
[SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][JUSTIFY][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]แม้ที่นั่งจะแคบไปสักนิด แต่ผมก็พอใจทุกครั้งที่นั่งเครื่องบินไปไหนต่อไหน เพราะถึงที่หมายเร็ว 1 ชั่วโมง โดยประมาณสายการบิน 12[/FONT]
[FONT=Angsana New,serif]go
ก็นำลงสู่สนามบินดอนเมือง ซึ่งในอดีตสนามบินดอนเมืองเป็นสนามบินเบอร์ ๑ ของเมืองไทยที่มีเที่ยวบินขึ้นลงมากกว่าสนามบินใดในภูมิภาคนี้ จนกระทั่งวันหนึ่งสนามบินชางงีในสิงคโปร์มาเยื้อแย่งตำแหน่งไป แต่แล้วสนามบินสุวรรณภูมิของไทยก็กลับมาโดดเด่นแทนที่อีกครั้ง สนามบินดอนเมืองในวันนี้จึงค่อนข้างเงียบเหงาเศร้าสร้อยอย่างบอกไม่ถูก หลังจากที่รับกระเป๋าเรียบร้อยแล้ว ผมก็เดินมาขึ้นรถเมล์ตรงหน้าสนามบินเพื่อไปพักที่บ้านเพื่อนแถวรัชโยธิน โดยเพื่อนจะทิ้งกุญแจฝากไว้กับป้าน้อยซึ่งขายอาหารตามสั่งแถวปากซอย ผมยังมีเวลาอีกเยอะที่จะไปพักกับ “ กี ” ที่บ้านรัชดา จึงออกไปเดินเล่น และนัดเจอกับ “ ป๋อง ” เพื่อกลับมาห้องพักพร้อมกัน แต่โชคไม่ดีโรค “ ตะคิว ” เกิดขึ้นระหว่างที่นั่งจิบกาแฟกันที่เซ็นทรัลลาดพร้าวจนเดินแทบไม่ไหว จนอาการค่อยทุเลาดีแล้วนั่นแหละจึงกลับ แต่ไม่ได้ขึ้นไปบนห้อง บอกให้เพื่อนช่วยขึ้นไปเอากระเป๋ามาให้ที ในขณะที่ผมซื้อยาคลายกล้ามเนื้อติดตัวไว้
[/FONT]
[/JUSTIFY]
[FONT=Angsana New,serif]
[JUSTIFY][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]ผมแยกกับเพื่อนเพื่อนั่งรถเมล์ต่อไปยังถนนสุทธิสาร แล้วต่อรถมอเตอร์ไซค์ไปยังบ้านรัชดาซึ่งเป็นที่อยู่ของ “ กี ” ตลอดเวลา 2 วัน 3 คืน ที่กรุงเทพ ผมออกไปไหนไม่ไกลเพราะขี้เกียจ นอกจากไปทำธุระสำคัญ เช่น การไปหาซื้อเป้ใบใหม่ ราคา 800 บาท ซึ่งจริง ๆ แล้วราคาค่อนข้างแพง แล้วไปแลกเงินที่สกุลดอลล่าร์ที่ซุปเปอร์ริช แถวไทยไดมารูเก่า แต่บัดนี้ได้ถูกรื้อทิ้งไปแล้ว โดยแลกไว้ 200 ดอลล่าร์ คิดเป็นเงินไทย 3,000 กว่า ๆ เป็นการแลกกันเอาไว้เผื่อเงินรูเปี๊ยะที่แลกไว้ไม่พอ แต่ถ้าแลกเงินรูเปี๊ยะไว้มากจนจ่ายไม่หมดตอนแลกคืนจะขาดทุนเยอะ แต่ถ้าแลกเป็นดอลล่าร์ไว้ก่อน แล้วค่อย[/FONT]
[FONT=Angsana New,serif]แลกเป็นรูเปี๊ยะ ที่[/FONT][FONT=Angsana New,serif]บาหลีนอกจากจะได้ราคาแลกเปลี่ยนค่อนข้างดีแล้ว เงินดอลล่าร์ที่เหลือก็แลกคืนเป็นเงินไทยได้ไม่ขาดทุนมาก[/FONT][FONT=Angsana New,serif]
แต่ที่เจ็บใจมากที่สุดก็คือตอนที่ทราบอัตราแลกเงินรูเปี๊ยะระหว่างที่กันตัง กับ กรุงเทพต่างกันถึง 0.60 สตางค์
[/FONT]
[/JUSTIFY]
[FONT=Angsana New,serif]
[JUSTIFY][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]คืนวันที่ 19 เมษายน ผมตั้งนาฬิกาปลุกไว้ที่ 02.30 แต่ตื่นตอน 15 นาทีล่วงผ่านไปแล้ว ทำภารกิจส่วนตัว แล้วตรวจสอบสัมภาระอีกรอบ เพราะกลัวมากเหลือเกินสำหรับการลืมนั่น นี่ และโน่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ต้องสำรวจตรวจตรากันเป็นพิเศษ คือ ตั๋วเครื่องบินไป – กลับ หนังสือเดินทาง กล้องถ่ายรูป เงินรูเปี๊ยะ และเงินดอลล่าร์ เวลา 03.20 ออกจากที่พักบ้านรัชดา โทรศัพท์เรียกแท็กซี่จากบริการ 1661 ซึ่งเป็นบริการที่สะดวกดีสำหรับคนที่อยู่ในซอย ในหมู่บ้านจัดสรร ที่ไม่ค่อยมีรถผ่าน รอประมาณ 10 นาที รถก็แวะเข้ามารับ ถึงสนามบินสุวรรณภูมิตอนตี 4 กว่า ขณะนั้นสนามบินยังคงเงียบไม่วุ่นวายเท่าที่ควร เลยไปหาอะไรรองท้องและสูบบุหรี่เป็นการฆ่าเวลาและฆ่าตัวเอง [/FONT]
[/JUSTIFY]
[JUSTIFY][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]เมื่อได้เวลาเช็คอินจึงได้เข้าไปต่อแถว วันนี้มีผู้โดยสารพอสมควร และเคาน์เตอร์เช็คอินทำการเปิดให้บริการเพียงเคาเตอร์เดียวทำให้ล่าช้าอยู่บ้างพอสมควร ในแถวได้พบกับพี่คนไทยมาจากจังหวัดพัทลุงกำลังจะไปบาหลีเช่นเดียวกัน แต่ไปแบบกรุ๊ปทัวร์ กระเป๋าผมถูกโหลดลงใต้ท้องเครื่องเพราะผมจ่ายค่าโหลดไปเรียบร้อยแล้ว ความจริงกระเป๋าไม่กี่กิโลของผมไม่จำเป็นต้องโหลดก็ได้ แต่อยากจะเห็นและเรียนรู้เกี่ยวกับการไปรอรับกระเป๋ามากกว่าจึงยอมจ่ายเงินเพิ่มเล็กน้อย เจ้าหน้าที่บอกให้บอร์ดดิ้งได้ตั้งแต่ 05.30 น. ซึ่งกว่าเครื่องจะออกก็ 06.30 น.ยังมีเวลาอีกตั้งชั่วโมงก็เดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อย จนเหนื่อยจึงเข้าไปบอร์ดดิ้ง ตกใจหมดเลยขนาดที่ยังไม่ถึงเวลาตามที่เจ้าหน้าที่บอกคนเข้าแถวกันยาวเหยียดแต่ละคนก็ใช้เวลาในการถูกตรวจจากเจ้าหน้าที่ไม่น้อยกว่าคนละ 2 – 3 นาที และให้บังเอิญอีกว่าคนที่อยู่ข้างหน้า 2 คนถูกตรวจนานกว่านั้นอีก ทำให้เสียเวลาไปไม่น้อย[/FONT][FONT=Angsana New,serif]
กว่าจะถึงคิวผมก็เกือบ 6 โมงแล้ว
[/FONT]
[FONT=Angsana New,serif] [/FONT][FONT=Angsana New,serif]เจ้าหน้าที่ก็ไม่ได้ซักถามอะไรมากเป็นพิเศษ เอกสารสำคัญที่ต้องตรวจสอบคือ [/FONT][FONT=Angsana New,serif]Passport
และ
Departure Card
จากนั้นก็เรียบจ้ำอ้าวไปยังประตู โดยผ่านดิวตี้ฟรี หรือร้านสินค้าปลอดภาษี อีกครั้งที่ถูกตรวจตราในเรื่องของการนำวัสดุที่เป็นของเหลว จำใจต้องทิ้งน้ำไปหนึ่งขวด เพราะไม่อนุญาตให้นำขึ้นไป
[/FONT]
[/FONT][/SIZE][/JUSTIFY]
[FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]
[JUSTIFY][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]หมายเลขที่นั่งก็เป็นอีกบริการหนึ่งของไทยแอร์เอเชียที่จะต้องจ่ายเพิ่มพร้อมกับการได้ขึ้นเครื่องก่อน ซึ่งผมได้ทำการจองหมายเลข[/FONT]
[FONT=Angsana New,serif]ที่นั่งไว้แล้วที่ 05[/FONT][FONT=Angsana New,serif]A
นั่งทางฝั่งซ้ายของเครื่องบิน
[/FONT]
[/JUSTIFY]
[JUSTIFY][FONT=Angsana New,serif]
[SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]เพื่อนผมมักถามเสมอว่าทำต้องนั่งข้างหน้าต่างเสียทุกที ไม่รู้จักพักผ่อนนอนเอาแรงขณะเดินทางบ้างเลยหรือ ในความคิดของผมแล้วการเดินทางจะมีอะไรมากมายผ่านเข้ามาไม่ว่าจะได้เห็นวิถีชุมชนของแต่ละที่ ลักษณะการแต่งกาย แต่บนเครื่องบินคงได้เห็นแต่เฉพาะก็ก้อนเมฆที่เลื่อนลอยผ่านไป และผ่านไป แต่กระนั้นก็เถอะ รูปร่างของก้อนเมฆแต่ละก้อนสามารถสร้างเสริมจินตนาการได้อย่างไม่รู้จบ แต่ขอบอกไว้อย่างหนึ่งว่าการบินในตอนเช้าไปบาหลีไม่ควรเลือกนั้นฝั่งซ้ายเพราะดวงอาทิตย์จะสาดแสงเข้ามาเต็ม ๆ ทำให้ค่อนข้างร้อนและแสงแยงตามากไปหน่อยทำให้ไม่สามารถมองทิวทัศน์ไดสวยงาม ฉะนั้น ควรเลือกนั้นฝั่งขวา และเที่ยวบินวันนี้มีผู้โดยสารประมาณได้ว่าร้อยละ 90.00 คือไม่เต็ม เครื่องออกตรงเวลาดีมาก[/FONT]
[FONT=Angsana New,serif]
ก่อนทำการบินแอร์โฮสเตสได้แนะนำการใช้เข็มขัดนิรภัย การใช้ชูชีพ ต่าง ๆ ในการดูแลให้ตนเองปลอดภัยในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุ
[/FONT]

[/FONT][/SIZE][/JUSTIFY]
[JUSTIFY][FONT=Angsana New,serif]
[SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]กัปตันประกาศให้ทราบว่าการเดินทางในวันนี้ใช้เวลา 4 ชั่วโมง 15 นาที ก็จะถึงสนามบินงูห์ราไรน์ ในเขตเดนปาซ่าร์ของเกาะบาหลี ตั้งอยู่ท่านกลางเวิ้งอ่าวที่สดใสคล้ายกับสนามบินภูเก็ต มองออกไปนอกหน้าต่างจะเห็นหมู่บ้านเรียงรายอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ กับตันประกาศให้ทราบอีกว่าอีกสักครู่พนักงานประจำเครื่องจะนำแบบกรอกข้อมูลการเข้าเมืองมาแจกให้กรอก แต่นั่งคอยจนกระทั่งเครื่องจอดก็ไม่มีทีท่าว่าจะมาแจก เลยต้องลงจากเครื่องยังสนามบิน ไปไต่ถามเจ้าหน้าตรวจคนเข้าเมืองเขาก็บอกว่าให้ไปเขียนใบกรอกมาก่อนก็เลยต้องวน ๆ ดูตามเคาน์เตอร์ก็ไม่เห็นมีสักใบ แต่นักท่องเที่ยวคนอื่น ๆ เห็นกรอกกันให้ยุ่ง ในใจนึกสงสัยว่ามันเอามาจากไหนกันนะ ก็หันรีหันขวางเจอพนักงานสนามบินเดินแจกจ่ายอยู่ จึงเข้าไปขอแล้วกรอกจนเป็นเรียบร้อย พร้อมกับขอเพิ่มอีกชุดเพื่อนำกลับมาเป็นที่ระลึก หลังจากนั้นก็ผ่านพิธีผ่านแดน ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไรมาก นอกจากถูกถามแค่ 2 – 3 คำถาม ว่ามาทำไม มาเที่ยวหรือ เป็นครั้งแรกหรือเปล่า จะอยู่กี่วัน มีสิ่งของต้องสำแดงหรือไม่ เมื่อไม่มีปัญหาการผ่านแดนจึงเป็นไปด้วยความสะดวก ออกเดินไปยังหน้าท่าอากาศยาน จะได้พบเจอกับบรรดาเท็กซี่มากมายที่จะขยี้ใจเราให้แตกสลายด้วยการบอกราคาค่าจ้างอย่างมากมาย ดีที่ได้ศึกษาข้อมูลมาบ้างจึงไม่หลวมตัวตอบตกลง ราคาที่บอกมาหรือครับ 200,000 รูเปี๊ยะ ต่างจากที่พี่วุฒิบอกไว้มาก เลยต่อราคาดูเท่ากับที่พี่วุฒิบอกคือประมาณ 70,000 รูเปี๊ยะ แต่ละเจ้าส่ายหัวกันยกใหญ่ ดีนะไม่ส่ายหัว ส่ายตัว ส่ายไหล่ เลยลองเดินออกไปให้ไกลจากสนามบินอีกหน่อยเพื่อให้ได้ราคาตามต้องการ แต่ก็โดนปฎิเสธอีก เหนื่อยแล้วนะโว้ย [/FONT]
[FONT=Angsana New,serif]!
หยุดพักดื่มน้ำ สูบบุหรี่ก่อนแถวคิวรถใกล้สนามบินนั่นแหละ สักพัก ผมยังไม่ได้พักสักเท่าไรเลยครับพี่น้อง ก็มีคนเข้ามาเลียบ ๆ เคียง ๆว่าจะไปไหน ผมก็บอกไปว่า “อูบุด” 70,000 รูเปี๊ยะ เขาก็สวนมาทันควันเลย โอย ! ใครจะไปละครับ มันไม่ใกล้อย่างที่คิดหรอกนะ ต้องใช้เวลาร่วม 2 ชั่วโมงเลยนะครับ ออ ! เหรอ !
งั้นเชียวพี่น้อง ก็ตาวุฒิเขาบอกมาประมาณนี้นี่นา เอาละ !
เดี๋ยวผมขอไปเช็คราคาที่บอร์ดก่อน ยังไง เดี๋ยวผมมา ความจริงแล้วไม่ยังไงหรอกครับ แกล้งเดินหนี เผื่อว่าจะเรียกกลับมาให้ราคาเท่าที่ต่อไว้ อะไรวะ !
นอกจากไม่เรียกกลับแล้ว ยังแอบส่ายหัวอีกคนแล้ว พอไปเห็นบอร์ดเข้าพ่อเจ้าพระคุณเอ๊ย จากที่เห็นในใบแจ้งของตาวุฒิในหนังสือที่บอกว่าแค่ 135,000 รูเปี๊ยะ วันนี้ขึ้นมาถึงเท่านี้ “195,000 รูเปี๊ยะ” แล้วครับ ไงล่ะ !
ตอนที่พี่วุฒิเค้าแจ้งไว้ตอนนั้นราคาน้ำมันในอินโด ฯ แค่ 2,400 รูเปี๊ยะ แต่วันนี้ 4,500 รูเปี๊ยะ ขึ้นเกือบเท่าตัวเลยครับ แป่ว !
เลยต้องแบกเป้กลับไปที่เดิม ลองต่อกันอีกสักตั้ง ก็มาตกลงกันได้ที่ราคา 150,000 รูเปี๊ยะ แต่เป็นมอเตอร์ไซค์วินนะครับ หาใช่แท็กซี่ไม่ เอาก็เอา จะไกลสักขนาดกันเชียว ไอ้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมงน่ะ ไม่เท่าไรหรอกครับ แค่กันตัง – ทุ่งสง แค่นั้นเอง โดยลืมนึกไปว่าเป้ที่กระเตงอยู่ข้างหลังน่ะมัน 8 กิโลกว่า และที่น่ารำคาญสุด ๆ ก็ คือหมวกกันน๊อคที่คอยพะเยิบพะงาบตอนลมเข้ามาปะทะ ถนนที่ไปยังอูบุดก็แสนจะแคบ แล้วก็ไกล รถที่สวนไปสวนมาก็เยอะ อากาศก็ร้อน นึกในใจอยู่ว่ากว่าจะถึงอูบุด “อุดกู” ไม่แตกไปเสียก่อนหรือนี่ ยังดีที่ตลอดทางเราก็คุยกันไปเรื่อย ๆ เปื่อย ๆ โดยเฉพาะพอรู้ว่าผมมาจากประเทศไทย เขารู้จักดีเพราะเมื่อสัปดาห์ก่อนเขาเห็นโทรทัศน์ออกข่าวเกี่ยวกับประเทศไทย ถามเขาว่าเคยไปไหมล่ะประเทศไทยน่ะ เขาบอกว่าเขาคงไม่มีเงินมากขนาดนั้น แต่ก็หวังว่าสักวันจะได้ไปเที่ยวพัทยา “น้อง !
ไม่ต้องกลัว ต้องมีสักวัน ต้องมีสักวัน” เหมือนกับที่พี่ได้มาเยือนประเทศน้องเพราะกว่าพี่จะหาเงินมาเหยียบประเทศน้อง พี่ก็หาเงินมาแทบตายเช่นเดียวกัน สู้ ! สู้ !
เข้าไว้ไอ้น้องพี่เอาใจช่วย แต่เงินพี่ไม่ช่วยนะน้องนะ [SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][/FONT]
[/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][/FONT][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE]
[/FONT][/SIZE]

[/FONT][/SIZE]
[/FONT][/SIZE][/JUSTIFY]

[/FONT][/SIZE] [/FONT][/SIZE]

[/FONT][/SIZE]
[/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE]
[/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE]
kungreat
 
โพสต์: 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 03/10/2009 9:46 pm

Re: อยากเล่า แต่ไม่อยากเมา

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย thanomphong » 06/10/2009 5:49 pm

มาปูเสื่อรอเหมือนคุณโอครับ

ขนาดตัวหนังสือผมว่าถ้าตั้งที่ size=3หรือ4ก็จะอ่านได้ง่ายกว่านี้นะครับ
รูปภาพ

[CENTER]
[/CENTER]
ภาพประจำตัวสมาชิก
thanomphong
 
โพสต์: 656
ลงทะเบียนเมื่อ: 27/04/2009 9:19 pm
ที่อยู่: หาดใหญ่ 90110

Re: อยากเล่า แต่ไม่อยากเมา

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย kungreat » 07/10/2009 1:26 pm

ต่อเลยนะครับ ขอถามหน่อยถ้าจะโพสต์รูปลงด้วยทำอย่างไร ช่วยแนะนำหน่อยครับ

[FONT=Angsana New,serif][FONT=Arial][SIZE=120]ตลอดระยะทางบอกได้เลยว่าสาหัสเอาการอยู่เหมือนกัน บนเส้นทางแคบ ๆ ที่คลาคล่ำด้วยรถนานาชนิด ฉวัดเฉวียน เวียนหัว[/FONT][/FONT][/SIZE][FONT=Angsana New,serif][FONT=Arial][SIZE=120]
ยังนึกไม่ออกเลยว่าถ้าต้องเป็นผู้ขับขี่เองจะเป็นยังไง แต่ยอมรับความเป็นมือโปรของ วินมอเตอร์ไซค์เมืองนี้ เก่งจริง ๆ แม้บ้างครั้งมีโดนปาด โดนสวน โดนเสียบ ก็ไม่ออกอาการ “อารมณ์เสีย อารมณ์เสีย อารมณ์เสีย” เหมือนอาภาภรณ์เลยสักครั้ง ผ่านไปชั่วโมงเศษก็เข้าเขตอูบุด เอาเข้าแล้วมั้ยล่ะ น้องแกหยุดถามทางไป “จุงกุด อิน” อยู่หลายรอบ ก็ไม่ว่ากันอยู่แล้วก็แหมใครจะไปรู้ จะให้คนกันตังไปรู้ถนนหนทางเมืองทุ่งสงกันอย่างไรเล่า เห็นท่าจะไม่เวีร์ค เลยบอกว่า
[/FONT][FONT=Arial]น้องให้ถามทาง[/FONT] [FONT=Arial]ไป Monkey Street ซิ เผื่อจะได้ความ น้องเขาก็ดี๊ ดี ปฏิบัติตามโดยพลัน แล้วเราก็มาถึง [/FONT][FONT=Arial]Monkey forest
ซึ่งเป็นสถานที่เที่ยวแห่งหนึ่งของอูบุด และเป็นที่มาของชื่อถนน
[/FONT][FONT=Arial]Monkey Street บังเอิญเป็นทาง One Way ก็เลย 4ง (งง งง) แต่สุดท้ายเขาก็พามาส่งถึงจุงกุด อิน จนได้
[/FONT][/FONT][/SIZE][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif]
[SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][FONT=Arial][SIZE=120]จุงกุด อิน เป็นที่รู้จักกันดีของ
[/FONT][/FONT][/SIZE][FONT=Angsana New,serif][FONT=Arial][SIZE=120]Backpacker ชาวไทย ซึ่ง [/FONT][FONT=Arial]ได้อนิสงฆ์จากพี่วุฒินี่แหละที่ช่วยเขียนแนะนำ แต่โชคร้าย เมื่อทราบว่าห้องเต็ม เอาละซิอีทีนี้จะทำยังไงดี โชคดีที่เจ้าของ Home Stay อีกเจ้าในบริเวณนั้นยืนอยู่ เขาจึงแนะนำให้พักที่
Suarsena Bangalow อยู่เยื้องกับ จุงกุด นั่นเอง และในซอยนี้ก็มีที่พักแบบ Home Stay อยู่มากมาย
[/FONT][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE][/FONT][/SIZE]
[FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][SIZE=130][FONT=Angsana New,serif][FONT=Arial][SIZE=120]Suarsena Bangalow บอกราคามาที่ 60,000 รูเปี๊ยะ ต่อรองลงมาได้ 50,000 รูเปี๊ยะ พร้อมอาหารเช้า ก็ตอบตกลงด้วยเห็นว่าเป็นราคาที่เหมาะสมและยอมรับได้ เสียดายที่ไม่ได้พัก จุงกุด แต่ไม่เสียใจที่ได้พักที่นี่ บรรยากาศโดยรอบสวยงาม ภายในห้องนอนประกอบด้วยเตียงใหญ่ 1 เตียง เตียงเล็ก 1 เตียง พัดลมเพดานสภาพค่อนข้างใหม่ มีน้ำอุ่น น้ำเย็นด้วย ด้านหน้าห้องเป็นที่พักผ่อนมีเก้าอี้ไว้นั่งเล่น 2 ตัว สบายและสวยงามมากตามที่บอกไว้ในนามบัตร อย่างไม่รอช้า อันดับแรกที่ต้องทำคือ “ขี้” สั้น ๆ ง่าย ๆ ได้ใจความดีมั้ย หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจอันหนักหน่วง แล้วก็ออกเดินทางสำรวจสถานที่ในอูบุด โดยเริ่มต้นท่ปากซอย “Arjuna Line” แล้วเข้าสู่ “Ubud Main Road” เลี้ยวขวาเดินไปเล็กน้อย ก็จะถึง “Ubud Tourist Information” ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามกับ Community Hall ตรงนั้นจะเป็นสี่แยกพอดี แสดงว่าที่พักไม่ได้อยู่ไกลจากใจกลางเมืองอูบุดเลย หลังจากสำรวจเส้นทางได้สักพักหนึ่ง ก็รู้สึกหิว เพราะตลอดวันยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย เดินหาร้านขายข้าวแบง่าย ๆ บ้าน ๆ ก็ไม่เห็นสักร้าน มีแต่ร้านใหญ่ ๆ คงแพงล่ะซินั้น อย่ากระนั้นเลย ไปหาที่ถูก ๆ ดีกว่า เดินมาจนถึง “Ubud Palace” มีร้านอยู่ร้านหนึ่ง อยู่ติด ๆ กับ Community Hall เป็นร้านขายข้าวพื้นเมือง เลยแวะเข้าไปนั่ง

เป็นที่นั่งคล้ายกับก๋วยเตี๋ยวห้อยขาที่พิษณุโลก แต่ที่นี่ขาไม่ต้องห้อย เพราะลิ้นห้อยกับการเดินหาร้านขายข้าวมาแล้ว ข้าวที่ขายเรียกว่าบาบีกูลิง บาบี หมายถึงหมู ในที่นี้จะเป็นหนังหมูกรอบ รสชาติค่อนข้างจืด 1 แผ่น เสริฟพร้อมกับข้าวราดแกงไก่กับขนุนดิบ รสชาติจืดเช่นเคยถ้าได้เติมพริกน้ำปลาแบบบ้านก็คงพอได้ และมีข้าวเกรียบมาให้อีก 2 – 3 ชิ้น ข้าวที่เสริฟจะเสริฟบนกันหม้อ ที่มีกระดาษห่อก๋วยเตี๋ยวรองรับอีกที นับได้ว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตของ “ลิ้นเข้” อย่างผมที่บอกว่าอาหารไม่อร่อยเลย แต่เพื่อเป็นการยุติธรรมขอบอกเป็นว่า “อาหารไม่คุ้นปาก” มากกว่า เพราะถ้าร้านเขาทำไม่อร่อย เหตุไฉนจึงมีคนอุดหนุนกันเพียบ ทั้งชาวบาหลีเอง และนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น น้ำที่สั่งมาดื่มเป็นน้ำขวดประมาณน้ำส้มกรีนเมท แต่รสชาติใช้ได้เลย หลังจากอิ่มแล้วก็กลับเข้าที่พัก ด้วยความเหนื่อยจากการเดินทางจึงงีบหลับไปเสียเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ตื่นมาอีกทีก็เย็นโขแล้ว ติดต่อเช่ามอเตอร์ไซค์กับเจ้าของที่พัก ซึ่งเขาก็ได้แนะนำคนข้างบ้านมาให้ ในราคา 50,000 รูเปี๊ยะ ต่อเท่าไรก็ไม่ลดเสียด้วย ในใบสัญญามีการระบุเกี่ยวกับการประกันไว้เป็นที่เรียบร้อย แล้วนัดกันว่าพรุ่งนี้ตอน 08.00 น. ให้เข้าเอารถมาให้ (ยังอีกยาวครับ แล้วจะเล่าต่อไป)
[/FONT][/FONT][/SIZE][FONT=Arial] [/FONT]
[/FONT][/SIZE]
[/FONT]
[/SIZE]
kungreat
 
โพสต์: 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 03/10/2009 9:46 pm

Re: อยากเล่า แต่ไม่อยากเมา

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Nut » 07/10/2009 2:38 pm

kungreat เขียน:ต่อเลยนะครับ [HIGHLIGHT=#92d050]ขอถามหน่อยถ้าจะโพสต์รูปลงด้วยทำอย่างไร ช่วยแนะนำหน่อยครับ[/HIGHLIGHT][HIGHLIGHT=#92d050] [/HIGHLIGHT]


สวัสดีครับคุณ kungreat

จำได้ว่าเคยเห็นกระทู้ที่พี่วุฒิตอบเรื่องนี้ไว้ ...แต่ผมพยายามหาแล้ว หาอีก หาอีก หาแล้ว..แต่บ่เจอ
ผมลองตอบ ๆ ด้วย ความเข้าใจของตัวเองก่อนแล้วกันครับ ส่วนลึก ๆ รอ Admin หรือเจ้าแม่
บอร์ดมาตอบน่าจะกระจ่างกว่า...ผมออกตัวก่อนนะครับว่าไม่ใช่เซี่ยนบอร์ด ผมได้เท่านั้นรูปภาพ
รูปภาพ
วิธีแรก คือ คลิ๊กที่รูปด้านขวามือสุด แถวที่ 3 ถ้าเราลากเม้าท์ไป จะมีอักษรขึ้นว่า
Insert image จะเห็นบล็อกขึ้นมาตามเส้นสีแดง ตรงนี้เราต้อง copy link มา
จากเว็บที่เราต้องการให้ Link รูปนั้น ๆ (แบบนี้ ข้อเสียคือ หากรูปในเว็บนั้น ๆ ยกเลิก
หรือ Error จะส่งผลให้รูปที่เรา Link นั้นหายไปด้วย

รูปภาพ
วิธีที่สอง คือ การ upload รูป โดยคลิ๊กที่รูป คลิป(ตามหมายเลข 1) และ Browser
ไปที่ Drive ในคอมพิวเตอร์ของเราที่เราเก็บรูปไว้(ตามหมายเลข 2) เมื่อทำการ Open
รูปแล้วให้คลิ๊ก Upload now(ตามหมายเลข 3) เมื่อเห็นรูปโชว์ในกล่องสี่เหลี่ยมแล้ว
ให้คลิ๊กอีกหนึ่งครั้งเพื่อให้รูปลงอยู่ตามตำแหน่งที่เราต้องการ โดยความใหญ่ของรูปต้อง
ไม่เกิน 600,000bytes และต้องเป็นนามสกุล .gif ,.jpg , .png

ส่วนขั้นตอนการย่อรูปนั้นสามารถหาอ่านได้ในห้อง "เป็นเพื่อนเรา"

ลองทำดูนะครับ หากมีปัญหาอะไรก็สามารถมาสอบถามได้ครับ...เนื่อเรื่องน่าติดตาม
และข้อมูลดีมากที่เดียว หากมีรูปประกอบคงได้อรรถรสมากขึ้นครับ...เป็นกำลังใจให้
ครับ...ทุกอย่างย่อมต้องมีครั้งแรกเสมอ..รูปภาพ
แก้ไขล่าสุดโดย Nut เมื่อ 07/10/2009 3:34 pm, แก้ไขแล้ว 2 ครั้ง.
If you tremble with indignation at every injustice, then you are a comrade of mine.
"ถ้าคุณตัวสั่นเทาด้วยความเดือดดาลทุกครั้งที่เห็นความอยุติธรรม ถ้าเช่นนั้นคุณคือสหายของเรา"
ภาพประจำตัวสมาชิก
Nut
 
โพสต์: 1129
ลงทะเบียนเมื่อ: 14/09/2008 8:33 pm
ที่อยู่: Nonthaburi/Thailand

Re: อยากเล่า แต่ไม่อยากเมา

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย kungreat » 07/10/2009 2:52 pm

รูปภาพ
ขอบคุณครับ คุณ Nut ตอนนี้ผลลองลงรูปดู ก็น่าจะได้อยู่ คงมีภาพประกอบเรื่องพอสมควร แต่น่าเจ็บใจตอนที่รูปบางส่วนหายไป และเป็นรูปสวย ๆ ทั้งนั้นรูปภาพ
kungreat
 
โพสต์: 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 03/10/2009 9:46 pm

Re: อยากเล่า แต่ไม่อยากเมา

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย olebirdy » 07/10/2009 8:30 pm

เอารูปประกอบ รับรอง
แจ่ม ครับ รูปภาพ
ชอบความว้าเหว่--- > จึงเสเพลรัก
The traveler sees what he sees, the tourist sees what he has come to see.
----------------------------- >..<-------------------------------------
ช่องทาง การติดต่อ OleBirdy
[FONT=Tahoma]http://www.wutkatefanclub.com/webboard/webboard/viewtopic.php?f=7&t=408&start=0[/FONT]
[FONT=Tahoma][/FONT]
ภาพประจำตัวสมาชิก
olebirdy
 
โพสต์: 3486
ลงทะเบียนเมื่อ: 11/12/2007 7:44 am

Re: อยากเล่า แต่ไม่อยากเมา

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย birdchan » 08/10/2009 10:50 am

หุหุ...กะจะมาตอบตั้งแต่มะวานแระ.....เห็นมะ..พี่ Nut แซงไปแระ....
ขอบคุณพี่ Nut มากครับ....


kungreat ครับ......ตามที่พี่ Nut อุตส่าห์ลงข้อมูลไว้ทุกประการในเรื่องการโพสต์รูปครับ....

โจครับ
Admin

ปล.....
เอ่อ...พี่ Nut ครับ....ยอมรับอย่างหน้าหนาๆเลยว่า...เพิ่่งจะรู้อ่ะครับว่าเจ้าปุ่ม รูปภาพ เนี่ย....[COLOR=#002060]คือเอาไว้แปะลิงค์ภาพนอกอ่ะ.....วู้ย...ขอบคุณครับๆ....ไอ้ผมก็มัวแต่ไป save มาลงเครื่องก่อน แล้วค่อยอัพด้วย รูปภาพวันหลังจะเอามั่ง......อุอุ[/COLOR]
birdchan
 
โพสต์: 0
ลงทะเบียนเมื่อ: 21/02/2011 12:13 pm

Re: อยากเล่า แต่ไม่อยากเมา

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Nut » 08/10/2009 12:00 pm

jonumber8 เขียน:เอ่อ...พี่ Nut ครับ....ยอมรับอย่างหน้าหนาๆเลยว่า...เพิ่่งจะรู้อ่ะครับว่าเจ้าปุ่ม รูปภาพ เนี่ย....[COLOR=#002060]คือเอาไว้แปะลิงค์ภาพนอกอ่ะ.....วู้ย...ขอบคุณครับๆ....ไอ้ผมก็มัวแต่ไป save มาลงเครื่องก่อน แล้วค่อยอัพด้วย รูปภาพวันหลังจะเอามั่ง......อุอุ[/COLOR]


[FONT=Arial]แหะ ๆ แสดงความเห็นนะครับ กรุณาอย่ากล่าวหาว่าพระสอนสังฆราชอ่านบาลี นะครับ[/FONT]
[FONT=Arial]หรือ อย่างพี่วุฒิว่านักกีฬาเขต แนะนำทีมชาติ,หรือ อาจารย์ 2 แนะนำศาสดาจารย์,[/FONT]
[FONT=Arial]ตัวประกอบสอน พระเอก,จ.ส.ต. สอน พล.ต.อ. ฯลฯ[/FONT]รูปภาพ
[FONT=Arial][/FONT]
[FONT=Arial]ทำไมผมไม่พูดให้ง่าย ๆ ว่า....อย่าหาว่า Member แนะนำ Admin ใช้เว็บบอร์ด เนอะ..[/FONT]รูปภาพ


ผมว่าทำแบบคุณโจ ดีแล้วครับเพราะ file มันจะถูกเก็บที่ Server เขาเราเอง(ข้อเสีย
คือมันเปลือง เนื้อที่ แล้วพอมีสมาชิกเยอะขึ้น ๆ โพสเยอะขึ้น ๆ อาจจะทำให้ต้องขยาย
Memory Server หรือย้าย Server ใหม่ ... ตามที่หลายเว็บ เจอปัญหากัน อิ ๆ อัน
จะส่งผลให้ Admin มีงานทำ(ในภาวะเศรษฐกิจ..ปัจจุบัน ทำให้มันใจว่า ยังมีงานให้ทำ
อีกเยอะ) ข้อเสียคือ .. มันก็คงต้องใช้เงินทุนอีกจำนวนหนึ่ง ทำให้ท่านเจ้าของเว็บอาจ
จะต้องเขียนหนังสือขายอีกมากมายหลายเล่ม ทำให้เป็นโอกาสของแฟน ๆ WKC ที่จะได้
อ่านหนังสือในประเทศที่ยังค่อยมีคนไทยไป เช่น เกาะเคย์แมน มอนเตเนโกร คองโก และ
ประเทศสวาซิแลนด์ เป็นต้นรูปภาพรูปภาพรูปภาพ

เพราะถ้าเรา copy link มาแปะ ๆ หากรูปที่เว็บนั้น ๆ ถูกลบไป หรือ เค้าเปลี่ยนหรือย้ายลิงค์
มันก็จะส่งผลต่อรูปดังกล่าวก็จะไม่ Upload ในกระทู้นั้น ๆ ด้วยรูปภาพ
If you tremble with indignation at every injustice, then you are a comrade of mine.
"ถ้าคุณตัวสั่นเทาด้วยความเดือดดาลทุกครั้งที่เห็นความอยุติธรรม ถ้าเช่นนั้นคุณคือสหายของเรา"
ภาพประจำตัวสมาชิก
Nut
 
โพสต์: 1129
ลงทะเบียนเมื่อ: 14/09/2008 8:33 pm
ที่อยู่: Nonthaburi/Thailand


ย้อนกลับไปยัง บาหลี

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 3 ท่าน

cron