จอดป้ายนี้….ที่ ทัชมาฮาล

Taj Mahal-Agra Fort-Konark Sun Temple-Kaziranga National Park-Manas Wildlife Sanctuary-Churches of Goa-Valley of Flowers-Punjab-Agra-Lucknow-etc...

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Mr. poon » 16/03/2009 11:13 am

มื้อกลางวันที่เดลลี
เรากินมื้อกลางวันที่ Malhotra Resturant ตามที่ Lonely Planet แนะไว้ เรียกริกชอร์ตัวแสบ มันแสบจริงๆขอบอก แต่ความแสบมันปรากฎหลังจากที่มันทำใสซื่อกับเรา เราเรียกริกชอร์ที่ว่านี้จากที่พัก มาร้านอาหารในราคา 20 รูปี ก็นั่งมาไม่ไกลนัก แหม...ราคานี้เราพอใจอยู่แล้ว (คงทำใจดีเรียกเราในราคามิตรภาพ) แล้วยังไม่อ้อมค้อมพาเราไปไกลๆด้วย เราก็ค่อนข้างจะโอเค เจ้าตัวแสบบอกว่าให้เรากินข้าวก่อนมันจะรอ(เชือด)อยู่ข้างนอก ตอนนั้นเราหิวจัด ก็เลยจ่ายไปก่อน 20 รูปี นึกในใจว่า ถ้าเรากินนานๆ เค้าอาจไม่รอก็ไม่เป็นไร จะได้ไม่เสียเวลาหากินของเค้า เพราะเราจะนั่งกินให้สบายใจ แต่ถ้าเค้าจะรอก็ดีไป ขี้เกียจไปทำความคุ้นเคยกับริกชอร์รายใหม่
ที่ร้านอาหารแห่งนี้ดูภายนอกเหมือนจะเล็กๆลีบๆ ไม่น่าเข้าเท่าไหร่ แต่เอาเถอะหิวแล้ว อย่าเรื่องมาก!!! (ข้อความที่ว่านี่เมียพูด ผมไม่ได้พูด ผมเพียงแต่ทำตามเท่านั้น โฮ โฮ )พอเข้ามาในร้าน กลับดูดีกว่าภายนอกแฮะ มีลูกค้าซึ่งส่วนใหญ่จะผมแดง เต็มไปหมด ไม่ได้หมายความว่าลูกค้าร้านนี้ย้อมผมแดงนะครับ ผมหมายถึงเป็นฝรั่งชาติตะวันตกน่ะครับ (เมียบอกอันนี้มุกฝืด!!!) ลูกค้าเข้าออกไม่ขาดสาย เราสั่งข้าวผัดไข่มากิน บริกรเสริฟมาในชามใบโต คล้ายชามก๋วยเตี๋ยว เห็นแล้วตะลึง ตูจะกินกันหมดมั้ยเนี่ย เราไม่รู้ว่าจะชามโตขนาดนี้ เราสั่ง butter nan ด้วย อาหารอร่อยดี เราคงหิวด้วยมั้ง ฟาดกันไม่ยั้ง กินกับโค้กด้วย ชื่นใจ จริงวุ้ย มื้อนี้หมดค่าเสียหายไป 220 รูปี จำได้ว่า ข้าวผัด 60 รูปี (ต่อชาม บ้านเราเสริฟเป็นจาน บ้านเค้าเสริฟเป็นชาม คงต้องเรียกชามนั่นแหละ) บัตเตอร์ นาน 20 รูปี ที่เหลือคงเป็นค่าเครื่องดื่ม หรือ service charge หรือ vat หรือเปล่าไม่แน่ใจ ความจริงคุณเมีย เธอก็ชอบเก็บนะพวกใบเสร็จอะไร พวกนี้ แต่ผมไม่ได้ไปเปิดดูหรอก เอาเป็นประมาณการละกัน อิ่มหมีพีมัน หลั่นล้าแล้วก็พากันออกจากร้าน เหลียวหาริกชอร์ตัวดีไม่เห็น เค้าคงไม่รอเราแล้วมั้ง ที่ไหนได้ พ่อยืนเมาธ์กระจายอยู่ใกล้ๆ เราตกลงกันว่าเวลาบ่ายที่เหลือประมาณครึ่งวันนี้ เรามี แพลนจะไป 1. จองตั๋วรถไฟที่สถานี 2. ไปป้อมแดง และ 3.ไป Jama Musjid ซึ่งเป็นมัสยิดใหญ่และเก่าแก่ของเดลลี หากเวลาเหลือจะไปเดินเล่นที่ คอนน้อต เพลซ เรียกย่อๆว่า CP ฝันเราสวยหรูเอาการ คุณพี่เรียกในราคาเท่าไหร่ไม่รู้ นึกไม่ออก นึกออกเพียงว่าตกลงกันได้ที่ 250 รูปี (ไม่รวมที่จ่ายไปแล้ว 20 รูปี) เราบอกว่าจุดแรกให้พาเราไปที่ สถานีรถไฟ ซึ่งอยู่ไม่ไกล แหละแล้วมันก็ออกลาย...
ไฟล์แนป
IMG_6436_resize.JPG
IMG_6436_resize.JPG (127.53 KiB) เปิดดู 1790 ครั้ง
Sometimes see buildings and Sometimes mountains
ภาพประจำตัวสมาชิก
Mr. poon
 
โพสต์: 184
ลงทะเบียนเมื่อ: 12/03/2008 2:54 pm

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Lovely Planet » 16/03/2009 9:39 pm

Mr. poon เขียน:ที่พักที่เดลลี
เราพักที่ RS International Hotel ตามหนังสือที่พี่วุฒิแนะนำ ก็โอเคนะ พนักงานโรงแรมดูจะคุ้นเคยกับหนังสือพี่วุฒิเป็นอันมาก ไม่ต้องคุยกันมากก็รู้และเข้าใจกันดีอยู่ พี่แกเป็นคนเปิดให้ดูด้วยซ้ำว่าอยู่หน้าไหน!!!


สบายใจเรื่องที่พักอย่างนีงล้วหนอ :D หนังสือพี่วุฒิเนี่ยใช้เป็นใบเบิกทางได้อีกแล้วสิคะเนี่ย :D
--- ขอบคุณ คุณMr.Poon สำหรับภาพงามๆ และเรื่องราวเล่าขานค่ะ :D

มีทิ้งไว้ให้ลุ้นอีกนะคะว่าอาบังจะมาไม้ไหน-- :lol:
รูปภาพ [SIZE=100]กลิ้ง[/SIZE]ตามแวง ตะแคงตามรุ้ง [COLOR=#76923c]Be [/COLOR]There Feel There

รวมกระทู้ของ [COLOR=#548dd4]Lo[COLOR=#ff0000]vely Planet[/COLOR] เรียนเชิญที่ กระทู้กลิ้งฯ ณ ห้อง แฟนพันธุ์แท้ ค่ะ รูปภาพ [/COLOR]
ภาพประจำตัวสมาชิก
Lovely Planet
 
โพสต์: 5037
ลงทะเบียนเมื่อ: 13/12/2007 9:26 pm

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Mr. poon » 20/04/2009 1:41 pm

หวัดดีครับ คุณ Lovely Planet ขออภัยครับที่หายไปช่วงหนึ่ง ขอบคุณสำหรับการติดตามครับ
Sometimes see buildings and Sometimes mountains
ภาพประจำตัวสมาชิก
Mr. poon
 
โพสต์: 184
ลงทะเบียนเมื่อ: 12/03/2008 2:54 pm

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Mr. poon » 20/04/2009 1:42 pm

ออกลายมาเล้ย…
เราบอกริกชอร์ว่าจะไปจองตั๋วรถไฟที่สถานีรถไฟ ย้ำว่าต้องเป็นของทางการและที่สถานีรถไฟ คุณพี่ริกชอร์ตัวแสบพาเรามาที่ร้านแห่งหนึ่งบอกว่าเป็นของ government ผมบอกว่าจะไปจองที่สถานีรถไฟไม่ใช่ที่ร้านแบบนี้ เมียชำเลืองดูป้าย บอกว่าป้ายมันเขียนว่า government จริงๆ ผมไม่อยากปลงใจเชื่อ คนในร้านเข้ามาต้อนหน้าต้อนหลังบอกว่าเป็นของทางการ ไม่เชื่อดูป้ายซี ยังไงผมก็ไม่เชื่อ เพราะถ้าเป็นของทางการจริงต้องมีนักท่องเที่ยวเต็มไปหมด แต่นี่มันไม่ใช่ ในร้านไม่มีนักท่องเที่ยวซักกะคน มีคอมพิวเตอร์อยู่สองตัว มันร้านของเอกชนชัดๆ เมียหลงกลเต็มที่บอกว่าเชื่อเค้าเถอะ ป้ายก็บอกว่าเป็นของทางการ ผมยืนยันคำเดิม บอกไม่เชื่อ พร้อมหันไปบอกพี่แสบว่าไปสถานีรถไฟ พี่แสบก็พาไปสถานีรถไฟตามที่บอก แต่...มันพาไปอีกด้านที่เราไม่ต้องการไป เราต้องการไปจองตั๋วรถไฟ (ซึ่งเป็นสถานีรถไฟฝั่งที่ใกล้กับพาหะกันจ์)ไม่ใช่ฝั่งที่มีสะพานลอย อยากบอกมิตรรักแฟนเพลงว่า กรุณานำหรือดูภาพที่พี่วุฒิถ่ายไว้ให้ชัดๆกระจ่างตาด้วยครับ เพราะเป็นจุดสำคัญมากที่จะไม่ไปผิดด้าน จุดหมายที่เราจะไปจองตั๋วเรียกว่า International Tourist Bureau ผลจากการที่คุณพี่แสบที่เคารพพาไปอีกด้าน ทำให้เราต้องไปถามเจ้าหน้าที่ (แต่งตัวเป็นเจ้าหน้าที่ ไม่รู้ของจริงหรือเก๊) เจ้าหน้าที่บอกว่าที่จองตั๋วรถไฟย้ายไปแล้ว ขณะนี้อยู่ช่วงปรับปรุงอาคาร ตอนนี้ย้ายไปอยู่ที่คอนนอช เพลซ ที่ block N คือคอนนอช เพลซ แบ่งเป็นบล้อคๆ เราก็เชื่อสนิทใจว่าจริง เพราะคนที่บอกกับเราแต่งชุดเจ้าหน้าที่ คราวนี้แหละคุณพี่ริกชอร์ก็พาเราไป บล้อค N แต่คุณพี่เลือกสรรร้านที่คุณพี่จะได้ค่าเชือด เอ๊ยได้ค่าคอมมิชชั่นทุกร้าน เราหงุดหงิดมาก แต่ก็อดขำไม่ได้ ผมนึกว่าทำไมเราดวงกุดอย่างนี้วะ จำเพาะจะต้องมาย้ายที่จองตั๋วตอนที่เราไปด้วย มองหาเดินหาแทบตายก็หาไม่เจอ เจอแต่ร้านขายทัวร์(ที่เราไม่ต้องการ)เต็มไปหมด ระหว่างที่หานั้นพี่แสบก็หงุดหงิดเราพอๆกัน มันคงนึกเบื่อยายป้ากับอาแปะว่า เมื่อไหร่มันจะยอมซะทีวะ มันไม่ยอมหมดแรงง่ายๆเลยแก่ซะเปล่า เมินซะเถอะ!!! เราเห็นทุกร้านมัน government หมด มารู้ทีหลังว่ารัฐบาล approve ให้ตั้งร้านได้ แต่ไม่ใช่เป็นร้านของรัฐ ตั๋วจะเป็นราคาที่ซื้อจากเอกชน มองดูก็รู้ว่าตั้งท่าเชือด เรามองหา International Tourist Bureau จนอ่อนแรงก็หาไม่พบ มีอยู่ร้านนึงที่เราเข้าไปเป็นร้านค่อนข้างใหญ่ พนักงานต้อนรับขับสู้เราดีมาก ดีเกินกว่าความต้องการ เราลองให้เช็คราคาดูว่าจากเดลลีไปอัคราราคาเท่าไหร่ มันลีลามากทำเป็นเช็คอยู่หน้าจอบอกว่าท่าทางจะเต็ม สักพักทำเป็นตบมือดีใจว่าบังเอิญมีว่างสองที่ พวกคุณนี่โชคดีจริงๆ คิดราคา 700 รูปี หา...อะไรนะ 700 รูปี ตูกินข้าวนะเฟ้ย ไม่ใช่กินหญ้า!!! มันเห็นท่าทางเรามันรีบบอกมันเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐนะ เอาบัตรมาโชว์ให้ดู จะโชว์อะไรก็เชิญเถอะ ตูเผ่นดีกว่า มันทำท่าไม่สบอารมณ์ เออ ช่างเอ็งเหอะ ไม่ต้องมาสบอารมณ์ข้าหรอก ดูก็รู้ว่ามันจองผ่านระบบออนไลน์ทั่วไป ไม่ใช่เป็นการจองจากระบบของการรถไฟ แพงก็แพงกว่าแถมไม่แน่ใจว่าตั๋วคอนเฟริ์มรึเปล่า เผ่นก่อนละตู แต่ขอบอกว่า ข้าละหมั่นไส้ลีลาเอ็งจริ๊งๆ...
ไฟล์แนป
IMG_6853.JPG
IMG_6853.JPG (99.49 KiB) เปิดดู 1521 ครั้ง
Sometimes see buildings and Sometimes mountains
ภาพประจำตัวสมาชิก
Mr. poon
 
โพสต์: 184
ลงทะเบียนเมื่อ: 12/03/2008 2:54 pm

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Mr. poon » 20/04/2009 1:49 pm

มาย้อนนึกกลับไปก็ขำดีนะ แต่ในขณะนั้นเราไม่ขำหรอก มาขำออกตอนมันผ่านมาแล้ว เพราะตอนนั้นเรารู้สึกว่าเสียดายเวลา เรากะว่าจะรีบจองตั๋วให้เสร็จแล้วรีบเที่ยวในเดลลี ที่ไหนได้ผ่านไปเป็นชั่วโมงๆแล้วยังไม่ได้อะไรเลย เวลาเราก็ไม่ได้มาก แถมเงินเราก็ไม่มากอีกด้วย จะมาจองตั๋วผ่านทัวร์แพงๆน่ะ อย่าหวังเลย เมียยิ่งหิวเที่ยวอยู่ด้วย อ่านไม่ผิดหรอกครับ หิวเที่ยวไม่ใช่หิวข้าว เมียผมเป็นโรคประหลาดครับ นอกจากหิวข้าววันละสามเวลาแล้ว ยังหิวเที่ยวแบบไม่จำกัดเวลาด้วยครับ ผมเป็นผู้ค้นพบโรคนี้เองครับ ส่วนวันนี้จะหมดวันอยู่แล้วยังไม่ได้ไปไหนเลย ระหว่างที่เราเดินหานั้น มีอะไรขำๆหลายอย่าง มีนักตื๊อ นักเชิญชวน ซึ่งเราชาชินและไม่ตื่นเต้น แต่ที่ขำก๊ากคือ มีรายหนึ่งมาแปลก ตรงรี่มาบอกว่าเค้าจะแนะนำร้านให้ เค้าทำเพื่อมนุษยธรรม ไม่ได้หวังอะไรจริงๆ เค้าเห็นมามากแล้วที่นักท่องเที่ยวโดนต้ม เค้าจะแนะนำให้ว่าร้านนี้ดีจริงๆ เป็นของรัฐของแท้แน่นอน ที่บอกเนี่ยเค้าไม่ได้อะไรเลยนะ เค้าทำเพื่อมนุษยธรรมจริงๆ เมียหลงกลอีกตามเคยตั้งท่าจะตามพ่อมนุษยธรรมสูงส่งไป ผมต้องปรามไว้ ที่ตลกคือร้านที่มันเอ๊ยเค้าชี้บอก เป็นร้านที่เราเพิ่งเผ่นออกมาเมื่อตอนแรกนั่นเอง จุดไต้ตำตอจริง จริ๊ง คือเราเดินวนจนน่าจะครบรอบได้มั้ง เก็บมนุษยธรรมไว้กับตัวเหอะ ไม่ต้องมาเจือจานผมหรอกครับ ผมมาตั้งสติใหม่ บอกพี่แสบ(ริกชอร์)ว่าพากลับไปสถานีรถไฟอีกครั้ง และให้ไปฝั่งพาหะกันจ์ โปรดทำตามที่บอกด้วยขอรับ เจ้าริกชอร์พาเราออกจากคอนนอช เพลส ตามที่บอก แต่มันแวะอีกแห่งหนึ่งบอกว่าจองที่นี่ก็ได้ โอ๊ย!!! ตูอยากจะบ้าตาย เห็นฤทธิ์เดชความแสบของมันมั้ยล่ะ มองสภาพแล้วก็คล้ายหน่วยงานของการรถไฟเหมือนกันแฮะ แต่ดูแล้วไม่มีนักท่องเที่ยวเลย มีแต่คนท้องถิ่น ไอ้....โอ๊ย จะด่ามันว่าไอ้อะไรดีโว้ย ที่มันจะสาสมแก่ใจ กลับมาขึ้นรถและบอกว่าพาไปสถานีรถไฟเดี๋ยวนี้ !!! ดีนะที่เราเหมารถมา จึงไม่มีปัญหาให้ต้องถกเถียงกันมาก เอ็งจงไปตามที่ข้าบอก อย่าตุกติก พี่แสบจึงพาเรามาอย่างจนใจ พอถึงที่หมายเท่านั้นแหละ ผมนึกถึงภาพที่พี่วุฒิถ่ายไว้ได้เลย ว่ามันเป็นที่เดียวกัน เรามาถูกที่แล้ว ไชโย้!!! เฮ้อ แต่กว่าจะไชโยได้ เล่นเอาหน้าแก่ไปเลย ที่เล่ามายืดยาวนี่เพื่อจะบอกว่าอย่าพลาดอย่างผมนะครับ เพราะมันเสียอารมณ์จริงๆ ผมคิดว่าเราคงย่ามใจเกินไปว่ามันหมู แต่เอาจริงมันไม่หมู (สำหรับผมครับ) และผมเกิดคำถามจนบัดนี้ว่าเจ้าหน้าที่ท่านนั้นที่พบที่สถานีรถไฟเมื่อมาครั้งแรกบอกว่าสถานที่จองตั๋วรถไฟย้ายไปคอนนอช เพลส นั้น เค้าทำเพื่ออะไร เมียบอกว่าลูกหลานคงมีกิจการทัวร์อยู่ที่นั้นมั้ง เอาเหอะพูดเล่นพอขำๆ จะด้วยเหตุผลอะไรก็ช่างมันเถอะ อย่าไปใส่ใจเลย พอเราจองตั๋วได้เวลาก็ใกล้จะหมด เราได้ไปเพียง Luxmi Temple เท่านั้นก็หมดเวลาแล้ว พี่แสบก็พาเรามาส่งที่พาหะกันจ์ เราจ่ายไป 250 รูปี ตามที่ตกลง นึกๆก็สงสารพี่แสบแกเหมือนกันนะที่ไม่ได้ค่าคอมมิชชั่นจากป้ากับอาแปะเลย...ฮือ ฮือ
ไฟล์แนป
IMG_6440.JPG
IMG_6440.JPG (111.55 KiB) เปิดดู 1517 ครั้ง
Sometimes see buildings and Sometimes mountains
ภาพประจำตัวสมาชิก
Mr. poon
 
โพสต์: 184
ลงทะเบียนเมื่อ: 12/03/2008 2:54 pm

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Mr. poon » 20/04/2009 2:04 pm

จองตั๋วรถไฟ
ที่สถานีรถไฟ เดินเข้ามาก็เห็นป้าย International Tourist Bureau เด่นชัดมาแต่ไกล เห็นป้ายเราก็ยิ้มแล้ว เราเดินไปชั้นสองตามป้ายบอก มองเห็นนักท่องเที่ยวคึกคักเต็มไปหมด เออต้องอย่างนี้ซิที่ต้องการ เราสยองจากการที่จะหาซื้อตั๋วแบบไม่แพงและคอนเฟริ์มมันยากเย็นนัก เราก็จองมันซะตลอดทริปไปเลยให้มันจบๆไป อ่านดูฟังดูจากคนอื่นไม่เห็นเค้ายุ่งยากอย่างเราเลย เค้าก็ซื้อผ่านบริษัททัวร์ทั้งหลายนี่แหละ แพงกว่านิดหน่อยก็รับได้ อันนี้ต่างจิตต่างใจ ไม่ว่ากัน แต่เรากระเซอะกระเซิงหนุกหนานน่าดู ก็รีวิวมาเพื่อแชร์ประสบการณ์กันพอขำขำ จะได้ไม่เจออย่างผมไงครับ แต่ถ้าเจอแบบนี้ก็สนุกดีไปอีกแบบนะครับ ขอบอก...
มาว่ากันที่การจองตั๋วดีกว่า ขั้นแรกก็ไปเอาแบบฟอร์มมากรอก ต้องเขียนชื่อ นามสกุล หมายเลขพาสปอร์ต อายุ (ไม่รู้ทำไมต้องกรอกอายุ ยิ่งแก่ๆอยู่ด้วย ไม่รู้จะตอกย้ำกันไปถึงไหน) ให้บอกเส้นทางจากไหน ไปไหน classไหน เฮ้อ...มันเหมือนจะยุ่งนะ แต่จริงๆไม่ยุ่งหรอกครับ ให้กรอกอะไรก็กรอกไป ผมว่าการเขียนแบบนี้ก็ดีนะครับ มันยืนยันกันด้วยตัวอักษร ถ้าใช้การจองแบบพูดผมก็หวั่นเหมือนกัน เช่น พูดว่าจะไปเมืองนึงเดี๋ยวจะได้ตั๋วไปอีกเมือง แถมบางเมืองชื่อก็ใกล้ๆกันอีกต่างหาก จอดปูร์ ไจเปอร์ ไจซาลเมอร์ เดี๋ยวเผลอพูดเป็น จอดซาลเมอร์หรือ ไจเซอร์ ละก็จะยุ่งไปใหญ่ เจ้าหน้าที่ต้อนรับขับสู้ดีครับ แต่ไม่ใช่แนวต้อนหน้าต้อนหลังอย่างที่เราเจอมา เราได้ตั๋วเดลลีไปอัคราในราคาคนละ 266 รูปีต่อคน เป็นตั๋วคอนเฟริ์ม ห้องแอร์นั่งสบาย ถ้าเรายอมซื้อที่คอนนอชเพลสในราคา 700 รูปี เราคงต้องร้องเพลง เจ็บนี้อีกนาน....เมียให้เหตุผลว่า อาจจะเป็นคนละคลาสกันก็ได้ เค้าถึงบอกเราได้แพงขนาดนั้น ผมก็ไม่แน่ใจนะ... เมื่อกะเก็งวันเดินทางแต่ละแห่งจนแน่ใจแล้ว เราจึงตัดสินใจจองตั๋วมันซะที่นี่เป็นสามช่วงไปเลย ดังนี้
- จากเดลลี ไป อัครา
- จากไจเปอร์ไปจอดปูร์
- จากจอดปูร์กลับไปเดลลี
ช่วงที่หายไปคือจากอัคราไปไจเปอร์นั้น เราเดินทางโดยรถบัสปรับอากาศครับ จองตั๋วรถไฟได้แล้วค่อยโล่งใจหน่อย เดี๋ยวค่อยระทึกกันต่อตอนขึ้นรถไฟในวันพรุ่งนี้
ไฟล์แนป
IMG_6438.JPG
IMG_6438.JPG (65.69 KiB) เปิดดู 1517 ครั้ง
Sometimes see buildings and Sometimes mountains
ภาพประจำตัวสมาชิก
Mr. poon
 
โพสต์: 184
ลงทะเบียนเมื่อ: 12/03/2008 2:54 pm

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Mr. poon » 20/04/2009 2:20 pm

Luxmi Temple หากมีเวลาก็น่าไปเยี่ยมชมนะครับ แต่เวลาผมวันนี้หมดไปกับการหาซื้อตั๋วครับ เมียบอกเราเหมือนกวางน้อยโดนหมาในไล่ล่าเลย อือม์...ช่างคิด ไม่เป็นไรฝากไว้ก่อน เดี๋ยวขากลับจะมาแวะเที่ยวเก็บตกที่เดลลีอีกที... Luxmi Temple นั้น พี่แสบแกก็พาเรามาแบบเสียไม่ได้ เพราะเราตกลงกันในเงื่อนไขที่ว่า ครึ่งวัน ให้พาเราไปจองตั๋วรถไฟ และพาไปเที่ยวในเดลลี เอาละได้เที่ยวที่นึงก็ดีแล้วละ อย่างกมากเดี๋ยวจะไม่สนุก วัดนี้เป็นวัดฮินดู เป็นวัดใหญ่ทีเดียวละ โอ่อ่าสง่างาม ชาวฮินดูมากมายมาเที่ยวมาสักการะกัน เราดูแปลกๆนิดหน่อย เค้าดูก็คงรู้ว่าเราเป็นคนต่างศาสนา เค้าให้เราถอดรองเท้าแยกต่างหาก วัดนี้สะอาดสะอ้าน ใหญ่โต เราได้แสดงความเคารพรูปปั้นของเทพต่างๆ ได้แก่ เทพหนุมาน พระพิฆคเณศร์ พระลักษมี มีเทพองค์หนึ่งท่านงามมากท่านทรงดนตรี เข้าใจว่าเป็นฟลุต ตอนแรกคิดว่าท่านเป็นสตรี แต่มาคุยกับพี่แสบพี่บอกว่าเป็นพระกฤษณะ เราไม่แน่ใจว่าใช่หรือไม่ รู้แต่ว่าท่านงามดีจริงๆ เจ้าหน้าที่ไม่อนุญาตให้เราถ่ายภาพ ลงจากวิหารมา เจ้าหน้าที่เชื้อเชิญเราให้แวะร้านของที่ระลึกของวัด ผมซื้อพระพิฆคเณศร์ไม้แกะสลักมาในราคา 300 รูปี แต่มาเจอที่พาหะกันจ์แบบเดียวกันเป๊ะในราคา 60 รูปี ไม่เป็นไรครับ ถือว่าทำบุญกับวัด (เมียกระเซ้าว่าผมพยายามคิดเชิงบวกสุดฤทธิ์) แต่อันนี้รับได้ครับเพราะเต็มใจ
ข้างๆวัด luxmi มีวัดพุทธเล็กๆอยู่ติดกัน มองก็จะทราบทันทีว่าเป็นวัดพุทธ ด้วยสัญลักษณ์ของโบสถ์ที่จำลองมาจากเจดีย์พุทธคยา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปจำลองปางปฐมเทศนา เราแวะกราบพระ ซึ่งเราได้เคยไปกราบองค์จริงมาแล้วที่พิพิธภัณฑ์ที่สารนาถ กระนั้นเราก็สัมผัสได้ถึงความสงบเย็น เห็นชายคนหนึ่งกำลังกวาดลานวัดอยู่ ดูแล้วเค้าคงมีความสุขดี เราส่งยิ้มให้แก่กัน
ไฟล์แนป
rtrtrr.jpg
rtrtrr.jpg (148.83 KiB) เปิดดู 1512 ครั้ง
Sometimes see buildings and Sometimes mountains
ภาพประจำตัวสมาชิก
Mr. poon
 
โพสต์: 184
ลงทะเบียนเมื่อ: 12/03/2008 2:54 pm

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Mr. poon » 20/04/2009 2:32 pm

พาหะกันจ์ พี่แสบพาเรามาส่งที่พาหะกันจ์ เราเลยได้มีเวลาเดินเล่นเย็นๆใจ อารมณ์ประมาณเดินถนนข้าวสาร ผสมกับทาเมล เจือด้วยเมียงดง เมียแย้งว่าดูไงๆก็ไม่ได้อารมณ์เมียงดงเล้ย ขัดคอจริงวุ้ย...เมียตู ร้านขายของที่ระลึกเต็มสองฝั่งถนน นักท่องเที่ยวตรึม สังเกตดูสินค้าราคาจะค่อนข้างถูก เดินๆไปเห็นขบวนเจ้าบ่าว โดยเจ้าบ่าวนั่งบนหลังม้าพร้อมญาติมิตร และเพื่อนฝูง มีเสียงดนตรีปี่กลองประโคม ฟังแล้วให้อารมณ์คึกคักดี ตอนบ่ายอารมณ์เซ็ง ตอนค่ำอารมณ์คึกคัก เห็นมั้ย โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน เราเดินเล่นเย็นๆใจไม่คิดจะซื้อหาอะไร นอกจากผลไม้และน้ำดื่ม เพราะเราต้องเดินทางต่ออีกหลายแห่ง เราซื้อกล้วยกลับไปกินที่พัก เดินเพลินๆก็เห็นเด็กอุ้มเด็ก เข้าใจว่าผู้อุ้มเป็นแม่ ผู้ที่ถูกอุ้มเป็นลูก (มันก็แน่ล่ะซี) เนื้อตัวมอมแมมน่าสงสาร ที่น่าสงสารหนักขึ้นไปอีกคือ เธอมาขอกล้วยจากเรา คนมาขออาหารนี่เมียจะชอบมาก บอกว่าชอบมากกว่าการขอเงิน จัดแจงส่งกล้วยให้โดยดี เทียบพาหะกันจ์กับที่คยาแล้ว พาหะกันจ์ปริมาณขอทานน้อยกว่าคยาเยอะมากๆ เทียบไม่ได้เลยละ (รายงานจากผู้เชี่ยวชาญด้านขอทานจากย่านบางซื่อ)
ไฟล์แนป
IMG_6451.JPG
IMG_6451.JPG (124.57 KiB) เปิดดู 1508 ครั้ง
Sometimes see buildings and Sometimes mountains
ภาพประจำตัวสมาชิก
Mr. poon
 
โพสต์: 184
ลงทะเบียนเมื่อ: 12/03/2008 2:54 pm

โพสต์ #  โพสที่ยังไม่ได้อ่าน โดย Mr. poon » 20/04/2009 2:36 pm

นั่งรถไฟไปอัครา
รถไฟออกจากสถานีชื่อนีซามุดดินเวลาเจ็ดโมงกว่า เราออกจากที่พักประมาณเกือบหกโมง เมียออกความเห็นว่าจ่ายเงินค่าโรงแรมคืนนี้เลยดีกว่า เช้าตื่นมาแล้วจะได้ออกไปได้เลย จะได้ไม่ต้องเสียเวลาในตอนเช้า จ่ายเงินแล้วก็ขอใบเสร็จไว้ อือม์...ก็ดีเหมือนกัน จ่ายก่อนนอนทีหลัง เราถามพนักงานว่าเช้าๆหาริกชอร์ไปสถานีรถไฟยากมั้ย น้องๆบอกว่าไม่มีปัญหา พอถึงตอนเช้าตื่นมาเมียยังเมาขี้ตาอยู่ส่งเสียงบอกริกชอร์ว่าจะไปสถานีนีซามุดดิน คุยกันท่าไหนไม่รู้ เมียคงเผลอไปจะพูดว่าเจ็ดสิบ (seventy) แต่เธอกลับบอกว่า seven ลืม ty ไปหน่อย เล่นเอา ริกชอร์เซ่อไปเลย พี่แกย้ำถามงงๆอีกรอบว่า seven rupee ??? เมียได้สติบอกรีบบอก seventy เฮ้อ...เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ ตอนเช้าอากาศหนาวมาก โดยเฉพาะตอนนั่งตุ๊กตุ๊ก ลมเข้าปะทะเราได้รอบทิศทาง แถมถึงสถานีแล้วตอนช่วงรอรถไฟลมก็แรงอีกต่างหาก อ้อ...ลืมบอกไปเราไม่ได้ใช้บริการของ potter หรอก เพราะถามค่าบริการแล้ว ได้ยินคำตอบทำให้สะดุ้งแปดตลบ หายง่วงไปเลย พี่บอกว่า 100 รูปี เฮ้อ เซ็งเป็ด... ว่าแล้วตูแบกเองก็ได้วะ ลองประเมินดูแล้ว พอไหว และเราก็ขี้เกียจถามและต่อรองกับรายใหม่ด้วย ได้ยินมาว่าค่า potter น่าจะประมาณ 20 รูปีก็อยู่แล้ว มันเห็นตูเป็นวัว ควายหรือไงนะ เมียเสริมว่าน่าจะใช่ ก็เพราะแข็งแรงไง แบกกันขึ้นสะพานลอยได้ชิว ชิว พอได้เหงื่อ คือเราไม่รีบร้อนไง เราจึงไม่เดือดร้อน
พอถึงชานชาลาเราก็สำรวจโดยรอบ อันดับแรกหาบอร์ดแสดงป้ายชื่อผู้โดยสารก่อน เมียเริงร่าเมื่อเห็นชื่อตัวเองบนบอร์ดในเวอร์ชั่นอังกฤษ และฮินดี บอกกับผมว่าเหมือนไปดูผลสอบตอนเข้ามหาลัยเลย อารมณ์ประมาณนั้น เรากะเกณฑ์กันว่าหัวขบวนน่าจะอยู่ด้านไหน ท้ายขบวนด้านไหน และคิดเลยเถิดไปว่า จะมีการตัดตู้ระหว่างทางมั้ยนะ และถ้าเราไปนั่งในส่วนที่ถูกตัดล่ะ เราจะได้ไปถึงอัครามั้ยนะ เออ...ความคิดนี่ก็ตลกดีนะ คิดไปได้สารพัด เมียบอกว่าพี่ไปไหนหนูไปด้วย ช่วยนิดหน่อย... มันแหงอยู่แล้วละ ไม่ต้องย้ำ
ไฟล์แนป
IMG_6462.JPG
IMG_6462.JPG (83.59 KiB) เปิดดู 1507 ครั้ง
IMG_7262.JPG
IMG_7262.JPG (114.46 KiB) เปิดดู 1507 ครั้ง
Sometimes see buildings and Sometimes mountains
ภาพประจำตัวสมาชิก
Mr. poon
 
โพสต์: 184
ลงทะเบียนเมื่อ: 12/03/2008 2:54 pm

ย้อนกลับ

ย้อนกลับไปยัง อินเดีย

ผู้ใช้งานขณะนี้

่กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 1 ท่าน

cron